Hey

Ik heb besloten om volgend jaar iets anders te gaan studeren. Accountancy is wel leuk, maar eigenlijk niets voor mij… Ik denk dat ik te rap ben geweest met mijn keuze. Maar zoveel tijd had ik dan ook niet, want voor hetzelfde moest ik dit jaar mijn 6de middelbaar nog eens dubbelen. Gelukkig was dit niet het geval. Ik ben nu nog aan het twijfelen tussen twee richtingen, namelijk orthopedagogie en maatschappelijk werk. Alletwee hebben ze hetzelfde departement (sociaal-agogisch werk). Mijn voorkeur gaat wel uit naar maatschappelijk werk. Het enige nadeel -maar ook wel voordeel- is dat ik het niet kan volgen in Brugge. Dus het wordt pendelen tussen Brugge en Kortrijk of Gent. Verder dan dat mag ik spijtig genoeg niet van mijn ouders.

De rest van dit studiejaar zal ik dan houden als sabbat, het heeft niet echt nog nut om naar de lessen te gaan aangezien ik totaal iets anders zal studeren volgend jaar. Ik zal af en toe eens werken en ook eens op reis gaan naar Berlijn (mijn zus bezoeken op haar stage). Mijn ouders zijjn niet echt gelukkig dat ik nu ‘plotseling’ wil veranderen, maar ze zijn wel blij dat ik mijn verantwoordelijkheid opneem. Ik betaal namelijk dit ‘verloren’ jaar terug aan mijn ouders. En volgend jaar zal ik mijn studies ook zelf betalen. Wanneer ik dan slaag betalen mijn ouders alles terug. Voor mij werkt dat veel motiverender. Ik ben vooral blij dat ik nu eindelijk weet wat ik wil doen, want ik was al heel het jaar aan het twijfelen.

Hey

Aan iedereen een gelukkig nieuwjaar, met de beste wensen. Ik hoop dat het nieuwe jaar voor jullie goed begonnen is. Voor mij kon het allessinds niet slechter begonnen zijn. Een weekje examens zijn nu voorbij. De eerste twee examens waren niet zo goed, spijtig genoeg. Maar eens morgen gepasseerd is, zullen de examens ook wel beter gaan. Van het weekend staat er maar één iets op het progamma; blokken! Maar deze week zijn het nog leuke vakken, zoals ICT 1 (Windows) en Geld en Krediet. En dan vrijdag het vak waar ik tegen op zie, namelijk Frans. Mijn Frans is gelukkig al verbetert, door een job te hebben waar je uitleg moet geven aan de toeristen. Correctie: ‘zo goed mogelijk proberen uitleg te geven aan de toeristen’! Want ik pas mijn teksten natuulijk een beetje aan. Zoals bij het Minnewater of het Liefdesmeer. Daar zeggen de meeste collega’s van mij dat je daar met je verloofde muntjes in het water moet smijten en het meer je dan eeuwige liefde en trouw zal schenken. Ik zeg dus iets anders, mijn versie is milieuvriendelijker en nog romantischer. Ik vraag me af hoeveel muntjes er daar nu al in liggen, na al die eeuwen.. Dus ik hoop dat mijn Frans lukt.

Maar goed ik zal jullie nu maar laten, en goed blokken é.  

Eerst en vooral wil ik iedereen een zalig kerstfeest wensen. Kerstavond was dit jaar -zoals de vorige jaren- een avondje bij mijn ouders, broer, zus en twee katten. De enige persoon die er niet was, was mijn oma (die tot voor kort bij mij thuis woonde). Ookal waren de laatste jaren moeilijk omdat ze dement begon te worden, het deed raar zonder haar erbij. Maar in mijn gedachten was ze er wel bij, ik hoop dat ze in het ziekenhuis deze kerstavond niet onopgemerkt voorbij laten gaan. Ookal zou mijn oma het waarschijnlijk niet echt bij volle bewustzijn meemaken, omdat ze nu toch al voor 70% dement is. Haar bezoeken is de laatste tijd ook geen pretje meer. De persoon die ik kende is al een tijdje weg, ze beseft het trouwens meestal niet dat ik, haar vroeger zeer ambetante kleindochter, er ben. Maar toch zal ik haar een dezer dagen nog eens een bezoekje brengen.

Maar voor de rest werd het een zeer gezellige avond. Het enige wat ontbrak waren de cadeaus onder de kerstboom, de kerstboom zelf ontbrak dit jaar trouwens ook. Sinds we een zekere kat, Billy, in huis hebben is het niet echt veilig om nog een kerstboom in huis te hebben. Dat vind ik wel spijtig, een kerstboom brengt je meteen al helemaal in de kerstsfeer. Die boom zorgde toch altijd voor iets extra, maar nu ligt hij dus moederziel alleen op de zolder. Rond twee uur ’s nachts heb ik mezelf gedwongen om in bed te gaan. 

Want de volgende ochtend -kerstdag of niet- begon mijn blokvakantie. Dus ik ben braaf om 8 uur opgestaan en heb een stuk doorgenomen van de cursus ’geld en krediet’. Rond de middag werd ik dan verwacht bij mijn andere oma. Mijn twee tantes waren er en het werd weer zeer gezellig. Ik kreeg een leuk envelopje van mijn oma, een schitterend paardenboek van mijn ene tante en een super tekenblok van de andere tante. Na de cadeaus moest ik -spijtig genoeg- gaan werken. Maar het werd een zeer fijne avond. We gingen die avond maar met twee koetsen zijn en mijn collega had allerlei versieringen voor zowel koets als paard mee. Zo kregen de paarden leuke rendieroortjes op en werden de koetsen met slingers versierd. Ik mocht met mijn lievelingspaard Sarah rijden. Ze was echt wel schattig met haar rendieroortjes! (Bewonder de foto maar). Toen we aankwamen op de markt heb ik vlug nog twee kerstmutsen gekocht, want die mochten natuurlijk niet ontbreken. Rond 8uur begon het spijtig genoeg te regenen en was de kerstsfeer toch een beetje weg. Ik was dan ook blij toen ik weer thuis was. De komende dagen zullen afgewisseld worden door werken, (hopelijk veel) blokken, groepswerken maken en natuurlijk feesten! 

Iedereen dan ook prettige feestdagen toegewenst!    

Inderdaad bijna examens, meer bepaald in januari. Dat betekent dus dat voor de eerste keer in mijn schoolcarrière de kerstvakantie geen kerstvakantie zal zijn. Maar als goede  (kuch, kuch) studente die ik ben, heb ik natuurlijk al een heel schema uitgewerkt voor de vakantie. ’s Ochtends sta ik vroeg op en ga ik leren, ’s middags en ’s avonds werk ik. En dan kan ik eventueel nog een paar uur ’s nachts leren.

Gelukkig heb ik toch twee vrije avonden (op kerstavond en oudejaar). Maar ik denk niet echt dat ik dan in staat zal zijn om te leren.. Het positieve aan de hogeschool is wel dat ik nu minstens een hele blokdag krijg voor een examen. Hopelijk zal ik die dit jaar dan ook eens benutten. De stress is al aanwezig, want het wordt de eerste echte grote test. Maar ik zie het nog zitten! Ik ben deze keer dan ook echt van plan om mijn best te doen en zo veel mogelijk te leren (zoals elk jaar). Ik heb besloten om mezelf dan ook heel de maand januari op te sluiten in mijn kamer. En de computer en andere afleidingen te verbannen.

Na deze wijze woorden moet ik ze nu ook nog waarmaken. 
Ik wens iedereen die in hetzelfde schuitje zit veel succes toe! Hou vol en doe gewoon jullie best, dan komen we er wel!! 

Gisteren, zondag, was het verrassingsfeestje voor Kelly een succes! Het was dan ook goed georganiseerd é. Ik wil iedereen bedanken die er was, het was heel gezellig. En het belangrijkste was natuurlijk om Kelly te verrassen, ik denk wel dat we in onze opzet geslaagd zijn.

Het begon dus allemaal toen ik aan het wachten was aan de fonteinen op de jarige -en inderdaad ik was eens op tijd!- Toen gingen we ‘zogezegt’ iets tesamen gaan drinken. En toevallig zat de ‘oude bende’ daar ook. Dan zijn we maar meteen in de drank gevlogen en het feestje was begonnen. Er werden ook cadeaus uitgedeeld, ik hoop dat ze in de smaak zijn gevallen. Er was zelfs een gratis verjaardagscocktail!

Daarna ziin we de sfeer in Brugge gaan opgesnuiven. Maar natuurlijk moesten we ook eens binnenspringen bij de werkende vriendin Joanne. En ik moet zeggen als ex-collega, ze doet dat super! Dan was het richting station geblazen, want Ineke moest spijtig genoeg naar familie in Torhout. Eigenlijk moest ze daar al om 15.30u zijn, maar we kwamen pas aan in het station rond 16.00u. We hebben goed gelachen, zoals in de films meegelopen met de trein enzo. Oké, ik geef toe het was een belachelijk zicht maar we hebben ons toch goed geamuseerd. Dan nog gezellig een warme chocolademelk gaan drinken en toen werd het al tijd om huiswaarts te gaan. Het was heel gezellig om de ‘oude’ vrienden nog eens te zien! Zeker voor herhaling vatbaar!!

Hey, ik heb goed nieuws!!!

Mijn zus gaat zo’n viertal maanden op stage in Berlijn! Dus dat betekent ‘feest’!!! Oké ik heb mijn zus -meestal-graag maar toch zal ik van die 4 maanden genieten. Iedereen die een zus of broer heeft zal me wel begrijpen. Het voordeel is ook dat ik misschien eens een weekendje naar Berlijn kan gaan. Maar ik weet nu al dat ik mij zusje -en dan vooral onze ruzies- zal missen.

Maar goed, bij deze post ’verplicht’ ik jullie om naar de film Ben X te gaan! Hij is echt wel super en het is tenminste een film met een boodschap.

Maar dan nu het belangrijkste nieuws van al. Onze vriendin Kelly is op 7 november 18 jaar geworden! Bij deze wil ik haar nog eens een héél gelukkige verjaardag toewensen!!! We zullen het zeker nog goed vieren! Meer hierover later…

Maar nu zal ik jullie laten
Grtz xxx

Hey,

het werd tijd, we hebben een weekje verlof. Alhoewel, mijn baas heeft gevraagd of ik heel de week wilde werken en ik ‘durfde’ geen neen zeggen. Zo maak ik natuurlijk ook wel een goede indruk op de baas dat ik veel wil werken en dat hij op me kan rekenen. En natuurlijk verdien ik nu nog een beetje geld. Gisteren kreeg ik zelf van Australische toeristen een complimentje voor mijn Engels. ‘Your English is perfect’. Ik wilde antwoorden met ‘jullie zijn zot’, maar dat komt niet echt over… Dus heb ik maar gezegd ‘Thank you’.  

Het mindere kantje is dat ik nu veel minder tijd heb voor andere dingen. Zoals mijn schoolwerk, weggaan met vrienden, enz. Maar vanaf morgen is het gedaan met uitslapen en zal ik eerst en vooral mijn schoolwerk eens aanpakken. Eerst de opdrachten maken (niet te geloven é, in de hogeschool kennen ze het woord ‘huiswerk!) en dan wil ik toch zo’n 5 vakken al eens herbekijken. Vrijdag zal ik dan na mijn werk naar het bijeenkomstje komen van de ‘makkers’ van mijn oud schooltje. Vanaf nu zijn we van plan elke maand eens af te spreken. Ik hoop dat vrijdag het begin wordt van een mooie traditie!  En nu zal ik jullie laten, want over zo’n 3 uur moet ik al vertrekken naar mijn werk. Ik mag vandaag met Theo’tje werken, echt een super beest. Hij is al ouder, maar hij is moeilijker dan de meeste jonge paarden. Wish me luck.

Grtz

Hey,

mijn weekend was echt wel super! Ik zal hier even een ‘korte’ samenvatting geven.
Het begon dus allemaal vrijdag, ik kon daardoor wel niet naar school gaan. Maar één dagje brossen is toch niet zo erg. Gelukkig maakten mijn ouders geen bezwaar! Het was dus vroeg opstaan geblazen. Ik ging meteen naar Asha (voor degenen die het niet weten, dat is een paard waarmee ik mag rijden + zie foto). Ik heb eerst een stal uitgemest want ik ging haar eerst wassen met shampoo en dan op stal zetten. Maar omdat het zo koud was heb ik haar maar niet gewassen en heb ik dus die stal voor niets uitgemest… Ik heb haar dan maar goed gekuist en haar manen gevlochten. Dan mijn westernzadel ingevet, dat is altijd een heel karwei! Mijn nieuw hoofdstel (dat ik nog maar de dag ervoor had gekocht!) ook ingevet. En dan alle materiaal klaar gezet. Rond 15 uur werd het tijd om de paarden op de camion te zetten. Asha mocht eerst, dan haar maatje waarmee ze altijd op de wei staat Flex, een witte arabier. En dan de rest. In totaal zo’n zes paarden. dan nog alle zadels en toebehoren erop en we waren klaar om richting Limburg ‘te vlammen’. Er volgden 2 auto’s. De andere camion die vertrok vanuit de Blauwe zaal (ook met 6 paarden) ging achterkomen.

Na zo’n 3 à 4 uur op de camion kwamen we aan in de Limburg. Onze thuis voor een weekend was fantastisch! De mensen waren ook heel vriendelijk. We konden meteen de paarden op een mooie stal zetten, en alle materiaal uitladen. We zagen ook meteen ons mooie luxueuze appartement, schitterend! Die avond ben ik vroeg in bed gekropen (rond 23.30u), want er zouden drukke dagen komen…

De volgende ochtend zijn we met drie vrijwilligers -waaronder ik- vroeger opgestaan om de paarden eten te geven. Het was 7 uur ’s ochtends, al de rest was nog aan het ronken, maar de paarden waren klaar wakker. Dan hebben de drie goede zielen al ontbeten. Het plan was om rond 9.30u op ons paard te zitten en te vertrekken voor een dagtocht. Maar aangezien de rest nog bleef slapen tot 9 uur zou dat moeilijk haalbaar geweest zijn. Ik had al de lunch voor ’s middags gemaakt en ben dan naar Asha gegaan om haar te verzorgen en op te zadelen. Toen iedereen klaar was (rond 10.30u) begonnen we met de wandeling. Eerst moesten we een knooppunt vinden en dan via een bepaalde route een wandeling van zo’n 49km maken. Maar we vonden dat eerste knoopunt niet. We waren al zo’n twee uur onderweg wanneer we twee andere ruiters zagen. Die hebben ons begeleid tot een manège, daar hebben we de paarden te drinken gegeven en zelf van de lucnh genoten. Ze legden ons uit welke weg we naar het eerste knooppunt moesten nemen. Maar Asha is niet echt in een goeie conditie en ik nog minder. En ze was al heel de tijd aan het stressen omdat ze niet gewend is om met zo’n grote groep paarden mee te gaan. Dus besloot ik om met Flex (de witte arabier) en Kimberley (het baasje) terug te keren. Want we hadden nog zo’n drie uur voor de boeg om terug te geraken in de Warre (onze verblijfplaats).  

De terugwandeling was veel rustiger, onze paarden ontspanden. En dus konden we af en toe eens aan ‘rustig’ galopje wagen. We moesten de weg terug zoeken zonder kaart! Maar vrouwen hebben nu eenmaal geen kaart nodig om de weg te vinden, dus dat was geen probleem. We hebben de weg gemakkelijk gevonden, ookal zag elke boom in het bos  er hetzelfde uit. Toen we terug kwamen hebben we de paarden verzorgd en dan kwam de tweede bende al terug. Er waren maar twee volharders die de tocht van 49 km gingen afmaken, zij hadden het geluk dat hun paarden in conditie waren.

Wij hebben dan maar de afwas gedaan, het eten klaargemaakt (met dank aan Kelly voor de lekkere spaghettisaus!) en de andere klusjes geklaard. Die avond hadden de twee ‘gemene’ organisatoren (Céline en Evi) een leuke avond voorbereid. Wisten de nieuwelingen veel dat het zou ontaarden in een echte doop. Eerst wat gewone bezigheden en toen werden al de nieuwelingen geselecteerd voor de doop. Gelukkig bleven de meeste opdrachten nog aanvaardbaar. Het was dus een supere avond en een supere doop! Ik ben wel blij dat ik volgend jaar gewoon zal kunnen toekijken en niet die opdrachten zelf moet doen! Toen hebben we nog gezellig gebabbeld, en ik was toch weer bij de eerste om naar bed te gaan, kwestie dat ik ’s morgens vroeg uit bed (met de andere twee vrijwilligers)moest om de paarden eten te geven.

Die ochtend troffen we een slagveld aan in de living! Overal lege bierflesjes, lege kriekflesjes, … We moesten dus niet verwachten dat de anderen vroeg zouden opstaan.
De ochtend kwam dus langzaam aan op gan en rond elf uur zaten we op de paarden. Deze keer ging de groep van twaalf gesplitst worden. De ene groep was met acht en ging een zuctige rustige wandeling doen en de andere groep van vier een ‘niet zo rustige’ wandeling. Ik ging mee met de groep van vier. Het was echt prachtig!

Limburg heeft echt een prachtige natuur, we hebben prachtige bospaden gevolgd. Een keer moesten we stijl omhoog in galop en ik reed op kop met Asha. Toen we op die berg waren moesten we een scherpe bocht naar links nemen, en dan kwamen we op een ravijn uit en moesten we een zeer scherpe bocht naar rechts nemen. Gelukkig luisteren Asha en Flex zo goed (want Flex reed vlak achter me) en zijn we dus niet in dat ravijn gestort! Ook kwamen we veel plassen tegen. Maar Asha heeft het daar niet voor. En de eerste plas dat ze tegenkwam, sprong ze er gewoon over. Ik ben er goed blijven opzitten tot mijn verbazing… Er waren dan ook paarden dat gewoon als ze een plas tegenkwamen in volle galop naar rechts sprongen en de ruiter zo in een struik belandde (é Kimberley!). 
Celine viel zelfs bijna van haar paard tijdens het opstijgen, gelukkig heeft de camera dat moment voor eeuwig vast gelegd! Na die schitterende wandeling mochten we al beginnen met inpakken en opruimen. Met spijt in ons hart naderde het einde van het weekend.

Na de rit naar huis met de camion kwamen we weer aan in Brugge. Ik was vooral blij dat ik niet van mijn  paard was gevallen! Het was een zeer machtig weekend met de collega’s, zeker voor herhaling vatbaar!
 

Het is een tijdje geleden dat ik nog iets van mij liet weten. Ik zal dan maar beginnen bij het begin. De reünie was echt super! Leuk kunnen bijpraten met verschillende mensen, en dan nog een klein stapje in Brugge gaan zetten. De zaterdag moest ik werken, maar ik ben ’s avonds doodziek thuis gekomen. Zondag dus de hele dag in mijn bed gelegen, maar aangezien ik me maandag niet beter voelde, was ik genoodzaakt om thuis te blijven, en dus niet naar school te gaan. Ja, de wereld kan soms hard zijn!

De rest van de week ben ik wel naar school gegaan. De lessen zijn nog altijd hetzelfde (saai), maar we krijgen nu wel al veel opdrachten om thuis te doen. Gelukkig maar dat mijn meubels er eindelijk zijn. En dat ik zo’n lieve papa en broer heb die dat in mekaar gestoken hebben. En zo’n nieuwe -eerste- bureau werkt echt wel motiverend om schoolwerk te doen! Hopelijk blijft dit effect nog enkele weken.

De vrijdagavond tenslotte ben ik op nachtwandeling geweest te paard, het was zeer leuk!
De zaterdag heb ik niet kunnen uitslapen want ik moest naar de tennisles, een vriendin van mij heeft mij ertoe ‘verplicht’. Maar na twee jaar geen tennisraket meer gezien te hebben, kan ik u verzekeren dat dat niet gemakkelijk is! Bijvoorbeeld als ik mik naar links, dan gaat de bal juist naar rechts. Raar… Maar na een halfuurtje beterde het al.

Die middag moest ik dan nog gaan werken. Dus weer een paar centjes verdient.
’s Avonds was er dan nog een vergadering over volgend weekend, jaja Sophie goes abroad! Ik ga namelijk volgend weekend naar ’den Limburg’. En wat zal ik daar doen vraagt u zich af… Wel, met mijn collega’s zal ik een heel weekend paardenplezier beleven (lees: wandelingen te paard doen). Zolang ik niet te veel van mijn paard val, komt dat dik in orde!

De vergadering was maar rond 1u gedaan en het is nu al zondag. Over zo’n 6 uur moet ik al weer opstaan en weer gaan werken. Morgen wordt echt wel een zware dag. Om 8 uur ’s ochtends wordt ik verwacht in de stallen en mijn werkdag eindigt rond ongeveer 10.30u ’s avonds in diezelfde stallen.  Ik zal dus maar thuis zijn rond 11.30u, en dan zal dat nog vroeg zijn. En het ergste van al is nog dat ik maandag al weer school heb! Om 8.15u wordt ik verwacht in de les Boekhouden.
Als dat maar goed komt…

De voorbije dagen waren druk! Het begon deze week al goed… De maandag was ik ziek en ben ik niet naar school gegaan. Ik heb me wel nuttig kunnen maken door de oude meubelen in mn kamer af te breken. Ja, ik was echt wel ziek die dag…

Dinsdag was ik dan op tijd in school. De lessen waren leuk, ik had ICT 1 (dit was de uitzondering, het was zéér saai!), dan Geld en Krediet en dan Economie. Ik heb dinsdag ook ontdekt dat er veel strevers en slijmballen in mijn klas zitten. Iets waar ik dus niet tegen kan. Ik ergerde me dan ook rot. Maar het leuke was de reactie van de docent Economie, hij negeerde dat namelijk compleet. En na een paar verwoede pogingen staakten die personen het dan ook. De inhoud van de lessen zelf was het gewoonlijke gebrabbel, een samenvatting van de voorbije jaren.

Woensdag is er niet veel speciaals gebeurd op school. Maar toen ik vrij had ben ik naar de cinema gegaan met een heel goeie moat. Het werd een zeer leuke avond. Normaal gezien zouden we naar de film Ben X gaan, maar die speelde een uur later. Dus werd het ‘The Bourne Ultimatum’, ik heb de vorige twee films niet gezien. Maar dat ben ik nu zeker van plan.

De volgende dag, de donderdag, was het weer een mindere dag op school. Eerst hadden we Frans en dan nog erger Bedrijfsorganisatie. Vraag me niet hoe ver de docent is gekomen met het afratelen van de cursus. Ik heb me met iets nuttigers bezig gehouden en dus mijn cursus beginnen samen te vatten. Dan was er nog een klasfoto gepland na deze lessen, maar daar had ik geen zin in, dus ben ik huiswaarts getrokken.

Vanmiddag ben ik dan gaan shoppen met een vroegere klasgenote en tevens goede vriendin. Ik heb twee mooie jeansbroeken gevonden, twee T-shirts en dan nog mooie foto’s voor op mijn kamer! Nu zou ik nog kaders moeten vinden, maar ik denk dat het voorlopig wel zo gaat lukken.

Morgen een hele dag school. En dan vlug naar de kapper. Dan het leukste van de dag, de reünie! Eindelijk terug naar mijn oude schooltje en iedereen terugzien. Ik kijk er al naar uit. Maar eerst dus de dag doorkomen op de hogeschool…
Wish me luck!