Inderdaad het is terecht, lang geleden dat ik nog iets van mij liet horen. De reden en tevens uitvlucht is dat ik het te druk heb. Dus op aanvraag van Bieke en speciaal voor Bieke een postje!

In januari heb ik bijvoorbeeld examens. Dit wordt echt een helse maand. Ik ben sedert vandaag begonnen met echt te blokken. Ik ben zelfs fier op het schema dat ik heb opgesteld, nu me er alleen nog proberen aan te houden! Dus de unief neemt een groot deel van mijn tijd is beslag. Ik hoop maar dat het in januari goed gaat!

Dan is er nog mijn studentenjob bij de koetsen. De laatste tijd werk ik redelijk veel. En dit doe ik ook wel een stuk voor mijn drachtige merrie, Asha, te kunnen betalen. Voorlopig gaat alles super met haar. Ik heb toch wel een beetje schrik voor alles dat kan mislopen. Duimen dus dat alles goed gaat! Asha krijgt al een mooi buikje, maar echt heel dik is ze nog niet. Het veulentje zou eind maart moeten open staan om de wereld te ontdekken. Ik denk dat ik de laatste twee weken bij mijn paard ga slapen, want ik wil de bevalling echt meemaken! Vooral om er voor Asha te zijn en je weet nooit als er iets misloopt en er moeten serieuze beslissingen genomen worden, wil ik die kunnen nemen. En ook wel een beetje omdat als er iemand anders bij is en ik ben er niet bij, ik ongelooflijk jaloers zal zijn -en zelfs een beetje boos-. Ik begin ook al te branden van curiositeit over hoe het veulentje eruit zal zien en welk geslacht. Dat blijft allemaal een verrassing tot op de allerlaatste minuut. Asha begint trouwens al echte ‘moederinstincten’ te vertonen. Ze begint alles en iedereen af te likken. Dit is zeer belangrijk want ze gaat het veulen de eerste minuten moeten aflikken, zodat ze er een band mee krijgt en het veulen als het hare beschouwt.

Met Coopertje en Murphy gaat alles goed. Ze zijn al veel gegroeid en beginnen al redelijk aanhankelijk te worden. Ik denk wel dat het toch twee mannetjes zijn ofwel twee vrouwtjes. Want ik heb nog geen ‘vuile maniertjes’ gezien van hen. Langs de ene kant spijtig, want ik had graag kleine schattige konijntjes gehad. Langs de andere kant is het beter voor de gemoedstoestand van mijn mama, want ze was zowiezo al radicaal tegen de komst van de konijnen. Dus misschien maar beter!

Voor de rest zou ik volgend jaar in september op reis willen gaan naar mijn nonkel, die in Zuid-Afrika (Kaapstad) woont. Dit tesamen met mijn zus. Ik hoop dat de toestand daar dan beter is, want momenteel is het er redelijk gevaarlijk zegt mijn nonkel. Ik wil absoluut in september gaan omdat de walvissen dan passeren. Ze komen dan op enkele honderden meters van het strand!! Mijn nonkel gaat dan vaak zwemmen en ze komen dan heel dichtbij naar het schijnt. Ik zou zo’n ervaring fantastisch vinden, maar ik wil liever geen witte haai tegenkomen. En die kans bestaat altijd, hoe klein dan ook. Ik weet ook wel dat de meeste aanvallen vergissingen zijn en dat er meer mensen door leeuwen in Afrika gedood worden dan door haaien wereldwijd. En dat de grote witte haai nieteens zo agressief is als de tijgerhaai qua mensen aanvallen.  Maar je weet maar nooit hé.  Zoals toen mijn mama vier jaar geleden op reis ging naar mijn nonkel in Zuid-Afrika, was er juist een bejaarde dame opgeslokt door een witte haai. Ze ging elke dag zwemmen aan de kust van Kaapstad en die ene keer was ze op de verkeerde plaats op het verkeerde moment. De haai werd gelokt door bootjes die aan het vissen waren. En de haai heeft haar vanaf achteren benaderd en in één grote hap was ze er niet meer. Het was een paar tiental jaar geleden dat er daar nog een aanval had plaats gevonden. Ik heb er een artikel van gelezen en zoiets is zeer shokerend. Dus ergens heb ik daar een beetje schrik voor… Zelfs toen ik in Spanje was deze zomer en aan de eilandjes in de Middelandse zee bij ging zwemmen, vroeg ik wel een tiental keer of er daar echt geen haaien zaten. Oké er zitten zowiezo haaien, maar geen grote witte. Ik kijk er ook naar uit om de projecten van mijn tante eens te kunnen meemaken, ik heb echt veel respect voor wat ze allemaal doet! Om nog maar te zwijgen over de natuur, zoals de bekende Tafelberg of de plaatselijke pinguins!! En de apen die gewoon langs de weg zitten te zonnen of elkaar ontvlooien. Tegen dan wil ik echt wel een professionele camera hebben! Ik zal dan zelfs voor de eerste keer in een vliegtuig zitten! Ik hoop maar dat deze reis door zal gaan! Intussentijd kan ik erover blijven dromen.

Ik hoop maar dat de examens in januari goed gaan en dan in juni ook. Dan komt de droomreis naar Zuid-Afrika een stukje dichterbij..